Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Σκέψεις γύρω από την αποπολιτικοποίηση


Παρατηρείται το φαινόμενο της απαξίωσης της πολιτικής είτε αν αυτή είναι συμμετοχή σε δημοκρατικές διαδικασίες (εκλογές, συνελεύσεις) είτε αν είναι πιο ενεργή δράση σε συλλογικό επίπεδο. Το φαινόμενο αυτό πηγάζει άμεσα από τον ηθικό και κανονιστικό κόσμο στον οποίο κοινωνικοποιούμαστε και ζούμε ∙ τον φιλελευθερισμό.

Ιστορικά λοιπόν, ο φιλελευθερισμός αναδείχθηκε από την προσπάθεια της ανερχόμενης τότε αστικής τάξης να περιορίσει το κράτος, κυρίως στον οικονομικό τομέα. Κύρια αιτήματά της ήταν η διαφύλαξη αυτών, ως άτομα, η προστασία της ιδιοκτησίας τους και η ελεύθερη οικονομική δραστηριότητά τους, χωρίς κρατικά όρια και παρεμβατισμό. Στο σημείο που το κράτος μπορούσε να εξασφαλίσει αυτά, η ενασχόληση με την πολιτική ήταν περιττή, και σε κάποιους θεωρητικούς ακόμα και απειλητική για τη συνοχή της κοινωνίας. Σε δεύτερο στάδιο άρχισε να γίνεται αίτημα ο πολιτικός περιορισμός του μοναρχικού τότε κράτους είτε με συντάγματα, είτε με μερικώς αντιπροσωπευτικά όργανα αντρών που είχαν εισοδήματα και ιδιοκτησία. Έτσι προέκυψε η δημοκρατία, με έναν αρχικά πιο εργαλειακό χαρακτήρα. Σταδιακά, οι ελευθερίες και το Πολιτικό, ανοίχτηκαν σε μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, ως αποτέλεσμα διεκδίκησης και πίεσης των οργανωμένων συλλογικοτήτων και κινημάτων που έλαβαν χώρα κυρίως τον προηγούμενο αιώνα.

222 χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση, οι ατομικές ταυτότητες έχουν ριζώσει στις ατομικά οικοδομημένες κοινωνίες (νομικό σύστημα, οικονομία κλπ.). Ο νεοφιλελευθερισμός ήρθε σήμερα με τη σειρά του να σκληρύνει ακόμα περισσότερο την ατομική θέαση του εαυτού, ο οποίος οφείλει να ασχολείται με το προσωπικό και μόνο κέρδος. Παράλληλα, λόγω των τελευταίων μετασχηματισμών (μεταφορντισμός, παγκοσμιοποίηση) μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, οι μοντέρνες κάθετες ταυτότητες αρχίζουν και αποσυντίθεται για να δώσουν τη θέση τους σε έναν «ρευστό» εαυτό, ο οποίος ακόμα πιο δύσκολά μπορεί να ενταχθεί σε κάτι ευρύτερο, όντας ο ίδιος διασπασμένος και μη ολιστικά συγκροτημένος.

Όλες αυτές οι θεωρίες και οι προσεγγίσεις, έχουν κοινή συνισταμένη ότι ο φιλελευθερισμός, σε όλα του τα στάδια, από τη γέννησή του μέχρι σήμερα, έχει ως επίκεντρο το άτομο, η δράση του οποίου καθορίζεται από την επιθυμία του για ατομικό κέρδος, μέσα σε πλαίσια ανταγωνισμού με άλλα άτομα. Αυτό το πλέγμα ατόμων δημιουργεί την κοινωνία. Στο σημείο αυτό η ίδια η θεωρία φέρει μια εσωτερική αντίφαση ∙ από τη μια καλεί τα άτομα που συγκροτούν τις κοινωνίες να λειτουργούν ατομικοκεντρικά και ανταγωνιστικά, αλλά παράλληλα ζητά μια κοινωνική συνοχή. Έναν συνδυασμό πλήρους ιδιοτέλειας του ατόμου, αλλά σε πλήρη ανιδιοτέλεια ως προς την κοινωνική συνοχή.
Όταν η πλάστιγγα γέρνει περισσότερο από τη μεριά της ιδιοτέλειας, όπως σήμερα, η κινητοποίηση για τη πολιτική γίνεται πολύ δύσκολη υπόθεση, καθώς το άτομο αρνείται να ενταχθεί σε οτιδήποτε συλλογικό, καθώς επίσης δεν έχει για κίνητρο το άμεσο κέρδος για να το κάνει. Πάνω σε αυτό φυσικά βασίζεται και το πελατειακό σύστημα, που κινητοποιεί πολιτικά μερίδα του κόσμου, καθώς δίνει κίνητρο για συμμετοχή, χωρίς να ζητά κάποια ενεργή συμμετοχή στη πολιτική δραστηριότητα. (π.χ. σημειώσεις με αντάλλαγμα ψήφο). Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να κατανοήσουμε από πού προέρχονται οι γνωστές φράσεις «εμένα δεν με ενδιαφέρει η πολιτική», «δεν ασχολούμαι» κλπ.

Ποια θα μπορούσε να είναι η απάντησή μας; Να δημιουργήσουμε εμείς αυτούς τους τόπους, αυτές τις νησίδες δημοκρατίας στους θεσμούς. Να καλλιεργήσουμε μια ποιοτικά ανώτερη ανάγκη για δημοκρατική συμμετοχή, αρχίζοντας μέσα από το κοινωνικό μας χώρο, το πανεπιστήμιο, και στη συνέχεια διαχέοντάς τη στη κοινωνία. Αυτές οι νησίδες ουτοπίας μέσα στο σήμερα, μπορούν να γίνουν η αφετηρία, ανατροπών των υπαρχόντων δομών και της κυρίαρχης ηθικής και από νησίδες ουτοπίας να μετατραπούν σε νησίδες του μέλλοντος.

Πρόοδος είναι η πραγμάτωση των Ουτοπιών- Oscar Wilde

(δημοσιεύτικε και στην Esquerda- περιοδικό της Αριστερής Ενότητας Πολιτικής Επιστήμης ΕΚΠΑ)

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Ελληνικό παρακράτος την περίοδο 1958-1964

Ακολουθεί απόσπασμα από συλλογική εργασία με θέμα "Μετεμφυλιακή Ελλάδα 1949-1967". Το απόσπασμα αποτελεί μια δική μου προσέγγιση στο ζήτημα του παρακράτους στην Ελλάδα και έτσι το δημοσιεύω.

Προσπαθώντας να το προσεγγίσουμε μπορούμε να καταλήξουμε στον ορισμό του παρακράτους ως ένα ανομοιογενές σύνολο ομάδων, πρακτικών και δικτύων που σκόπευαν στη μείωση, ως και εξαφάνιση οποιαδήποτε αντίρροπης τάσης προς το κυρίαρχο ιδεολογικό και πολιτικό πρότυπο. Τεμαχίζοντας και αναλύοντάς το, παρατηρούμε ότι είναι ανομοιογενές, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, καθώς αποτελείται από τμήματα του στρατού, της αστυνομίας, των ΤΕΑ, επίσημα και ανεπίσημα πολιτικά μορφώματα, την ΚΥΠ, τον εξωτερικό παράγοντα άμεσα και έμμεσα, μια αφανή επιτροπή που συντονίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τα παραπάνω, κ.ά. Όλες αυτές οι συνιστώσες του, συνδέονται με μια οριζόντια σχέση συντονισμού, ενώ παράλληλα κρατούν μια αυτονομία και δρουν από μόνες τους.
Εντάσσοντας τώρα αυτό το σύνολο στο πολιτικό πλαίσιο της εποχής, ιδιαίτερα από το 1958 έως το 1967, βλέπουμε ότι συνυπάρχει με άλλους πολιτικούς παράγοντες ∙ το κράτος, το παλάτι και την πρεσβεία των ΗΠΑ. Μέσα σε αυτό το σχήμα, το παρακράτος αποτελεί όργανο των παραπάνω. Λόγω όμως της παράλληλης αυτόνομης ιδιότητας των μελών του και του συνόλου του, μπορούσε να δρα ως όργανο μόνο ενός από τους παραπάνω ακόμα και αντίθετα με τους υπόλοιπους. Μάλιστα με την πάροδο του χρόνου, ο βαθμός αυτονομίας του μεγάλωνε τόσο, ώστε το παρακράτος, ή τα μέρη του, να αναπτύσσουν δικούς τους στόχους και εν τέλει να δρουν χωρίς να λογοδοτούν πουθενά, ακόμα και κατά όλων των άλλων πολιτικών παραγόντων (π.χ. πραξικόπημα συνταγματαρχών).
Οι πρακτικές που χρησιμοποιούσε, μεταξύ άλλων ήταν η συλλογή στοιχείων, η διάλυση συγκεντρώσεων, οι αντί-συγκεντρώσεις, οι εκβιασμοί, ξυλοδαρμοί, απαγωγές, παράνομες φυλακίσεις, ακόμα και δολοφονίες. Στόχος ήταν μέσω της τρομοκρατίας, περιοριστεί η δράση των μη εθνικοφρόνων και παράλληλα ο εκφοβισμός τους υπόλοιπου κόσμου.

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

γράμμα από τον πατέρα

Αγαπημένο μου Blog,
Γλυκέ μου Μικρόκοσμε,

Σου ζητώ ταπεινά συγνώμη! Ντρέπομαι ειλικρινά. Σε έχω παρατήσει... Δύο δημοσιεύσεις πιο πριν μιλάω για σχέδια και για ανανέωση σου. Τίποτα. Απέτυχα. Έχω κατά νου δύο άρθρα που θα σε ανανεώσουν. Το υπόσχομαι.

Ταπεινά,
Ο πατέρας σου

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Συλλαλητήριο στη ΔΕΘ


Την ώρα που ο Καραμανλής θα κάνει τον απολογισμό του και δίνει νέες υποσχέσεις λιτότητας, απ'έξω το κίνημα θα μείνει ζωντανό, ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΕΘ!

ΣΑΒΒΑΤΟ 5/9 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009

Καλοκαίρι και νεα σχέδια για το blog

Έχω παραμελήσει λίγο το blog μου.. Αλλά μετά τις πανελλήνιες που χρόνος διαθέσιμος για γράψιμο; Πού να τα χωρέσεις όλα σε 24 μόνο ώρες…. Πολύ μικρή η μέρα κύριε θεέ! Έπρεπε να την κάνεις μεγαλύτερη και εμάς με περισσότερες αντοχές… Αν άραγε ζούσαμε στον Δία που η μέρα κρατάει περισσότερο, θα αντέχαμε και περισσότερο; Ποιος ξέρει;
Και τώρα που γράφω δηλαδή, την ώρα μου σκοτώνω. Περιμένω να ξημερώσει για να φύγει ο Μιχάλης για Αθήνα. Τέλος πάντων.
Ήρθε το καλοκαίρι. Και εγώ και ο ΜicroCosmos πάμε διακοπές. Αλλά επειδή πηγαίνουμε σε διαφορετικά μέρη θα προσπαθήσω να ενημερώνω το blog που και που (κυρίως με αναδημοσιεύσεις).
Από Οκτώβρη όμως που ξεκινάει το ακαδημαϊκό έτος τα πράγματα αλλάζουν. Θα γίνει μια προσπάθεια ποσοτικής και ποιοτικής αναβάθμισης του blog. Σε γενικές γραμμές το όραμα μου (ως οραματιστής που είμαι) είναι ο MicroCosmos να γίνει ένα δίκτυο blogs που θα αγγίζει, θα σχολιάζει και θα ενημερώνει για διάφορα θέματα (πολιτική, αθλητικά, καλλιτεχνικά κλπ). Θεματικά blogs δηλαδή. Για να συγκροτηθεί όμως αυτό και να πετύχει με καθημερινές ενημερώσεις απαιτείται να βρω και άλλους για να αναλάβουν τα θεματικά blogs.
Επιπλέον, μας έχει μπει με έναν φίλο και η ιδέα για internet radio station με μερικές εκπομπές την ημέρα, ή έστω κάποιες μέρες.
Κάτι τέτοια σκέφτομαι και δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια… Επειδή όμως ξημέρωσε πάω για ύπνο. Επίσημη επιστροφή τον Οκτώβρη!!! Καλό καλοκαίρι αναγνώστη μου (που αμφιβάλω και αν υπάρχεις)!

Υ.Γ. Αν υπάρχεις κάνε μου κανένα σχόλιο, δεν βλάπτει….!

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

1o Μαθητικό Φεστιβάλ Νεολαίας ΣΥΝ Θεσσαλονίκης

Πλατεία Ναυαρίνου Παρασκευή 19/06




19.00 workshop: "Φυλακές ανηλίκων"
(θα υπάρξει παρέμβαση από μέλος της Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των κρατουμένων)

20.00 εκδήλωση-συζήτηση "περιβάλλον και κινήματα πόλης"
εισηγητές: Τ.Κουράκης (βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
Γ.Παντής (καθηγητής οικολογίας Α.Π.Θ.)
Γ. Αντωνόπουλος (Δίκτυο κινήσεων Θεσσαλονίκης)

21.30 ΣΥΝΑΥΛΙΑ
θα παίξουν οι:
Colpo Grosso
passengers
rock four
Parafernelia

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Μάθε που ψηφίζεις


Κάνε click στο σύνδεσμο κάτω και συμπλήρωσε τα στοιχεία σου:

http://www.ypes.gr/Services/eea/eea.htm